Protezy kończyn to czasami bardzo proste i nieskomplikowane urządzenia, a czasem naszpikowane elektroniką komputery. Nie da się jednoznacznie określić gdzie znajdują się ograniczenia protez. Protezą może być bowiem niemal wszystko, co w zamyśle ma zastąpić utraconą kończynę człowieka i zwierzęcia. Chaos związany z pojęciami z zakresu protetyki związany jest także z typologią i podziałem protez. Zwykle mówimy o protezach o przeznaczeniu kosmetycznym, mechanicznym i elektrycznym. Różnice między nimi zdają się jednak zacierać ze względu na to, że część protez mechanicznych może przecież posiadać duże walory estetyczne i tym samym stają się one hybrydą kosmetyczno-mechaniczną. To samo w przypadku protez mioelektrycznych – posiadają one zarówno walory mechaniczne, jak i optyczne. W tym przypadku jednak elementem odróżniającym je od innych protez jest fakt, iż są one wyposażone w elektronikę.

Podział ze względu na miejsce umieszczenia protezy

Różne miejsca amputacji są określane w zróżnicowany sposób. Ułatwia nam to nieco rozeznanie w i tak zagmatwanej sytuacji dotyczącej podziału protez. Dla ułatwienia możemy wyróżnić dwa główne rodzaje sztucznych kończyn – pierwsza z nich to proteza kończyny górnej. W jej przypadku możemy mówić o dwóch przypadkach umieszczenia protezy. Punktem orientacyjnym w sztucznej nodze będzie fakt umieszczenia jej powyżej lub poniżej linii kolan. W momencie „zainstalowania” protezy poniżej kolana mówimy o rodzaju zwanym „transtibial”. Jeśli proteza będzie umieszczona powyżej kolana – taka noga będzie zaliczana do rodzaju „transfemoral”. Z podobnym podziałem mamy do czynienia w przypadku protez kończyn górnych. Proteza ramienia także posiada dwa rodzaje, jednakże tutaj granicą rozróżniającą będzie linia łokci. „Transradial” to sztuczna ręka umieszczona w miejscu przedramienia i nadgarstka, czyli poniżej stawu łokciowego. Jeśli proteza jest dłuższa i zajmuje powierzchnię także ramienia, mówimy wtedy o tzw. protezie „transhumeral”. Jak widzimy, podział i typologia protez nie jest sprawą prostą.