Shishapangma - wszystko o ośmiotysięczniku Sziszapangma!

Himalaje nie powstały od razu

 
Każdy dobrze wie że ruchy górotwórcze to czynnik dzięki któremu powstały najwyższe masywy na całej ziemi, gdyby nie te wędrówki to na pewno dzisiaj nie podziwialibyśmy takiego wspaniałego masywu górskiego jakim są Himalaje. Jednak nie powstały one od razu proces powstawania tej ważny góry rozpoczął się aż 50 milionów lat temu wtedy to dwie płyty Indyjska i Euroazjatycka zaczęły na siebie wchodzić co spowodowało że masyw górski zaczął się powoli wypiętrzać, do chwili gdy łańcuchy które dopiero co powstały zaczęły się rozciągać o kilometry dalej. Dzięki temu procesowi możemy podziwiać himalaje jak i szczyty tych gór na przykład Sziszapangma. Gdyby nie ten proces to prawdopodobnie masyw górski nigdy by nie powstał a my nie mielibyśmy okazji zobaczyć czegoś tak wspaniałego z czym pewnością są Himalaje. Zauważmy również, że jest to jedyne tak wysokie pasmo górskie na Ziemi, a więc tego typu procesy górotwórcze nie należą do czegoś powszechnie występującego. Doceńmy to wybierając się tam na długą wycieczkę, a z całą pewnością nie pożałujemy wyboru gdyż to jest to niezwykłe miejsce, i można je spokojnie nazywać kolejnym cudem tego świata. Jak powszechnie wiadomo, skorupa ziemska jest w nieustannym ruchu. Wchodzą w to trzy, niezależne od siebie ruchy: poziome, pionowe (zarówno epejrogeniczne jak i izostatyczne), a także ruchy górotwórcze, w których to właśnie powstają pasma górskie jak Himalaje. Wspomniane tutaj ruchy górotwórcze orogeniczne to te, o których możemy powiedzieć, iż są wypiętrzające, w wyniku czego wybrane fragmenty skorupy ziemskiej wynoszone są powyżej innych. Przy ciągłości i długotrwałości tego procesu, te fragmenty formują pasma górskie w zasadzie jedynie na skutek czynników zewnętrznych jak na przykład erozja lub też wietrzenie. Wszystkie ruchy górotwórcze są poprzedzane fałdowaniem - dzięki ruchom fałdowym skały tworzące pasma górskie wysuwane są na obszary stanowiące miejsca, gdzie powstają osady biorące udział w procesie formowania pasm górskich. Sam proces wypiętrzania gór wiąże się z powstawaniem znacznego zagłębienia na dnie morza, najszczęściej między dwoma sąsiadującymi płytami litosfery. W tego typu zagłębieniu oceanicznym gromadzi się osad, którego waga powoduje zapadanie się. Stąd też, pod wpływem tego nacisku bocznego powstają ruchy, powodujące gniecenie, pękanie, a także fałdowanie licznych warstw skalnych gromadzących się w tych właśnie zagłębieniach. Natomiast z powodu nacisków bocznych, poziome warstwy skalne tworzą fałdy. Wynosząca się ponad pozostałe część fałdu nazywana jest mianem antykliny (siodła), zaś wygięta ku dołowi to synklina (łęk). Tworzące się w ten sposób fałdy mogą mieć przeróżne kształty i gabaryty. Sfałdowany obszar, tworzący występującą tam nieckę nazywamy synklinorium, natomiast sam obszar wyniesiony po procesie fałdowania to nic innego jak antyklinorium. Warto dodać także, iż wyniku procesów górotwórczych bardzo często formują się płaszczowiny. Mianem płaszczowin określamy silnie sfałdowane pokrywy ze skały, bardzo często znajdujące się w stanie przemieszczenia względem swojego pierwotnego położenia. Wraz z wypiętrzaniem, ulegają one dynamicznemu niszczeniu przez wszechobecne czynniki zewnętrzne. Nie dzieje się to jednak od razu - wszystkie opisane procesy mogą trwać nawet przez miliony lat, zamieniając w tym czasie wysokie góry w obszary równinne.