Shishapangma - wszystko o ośmiotysięczniku Sziszapangma!

Co kryje się pod nazwą „Sziszapangma”

 
Sziszapangma brzmi bardzo orientalnie i może kojarzyć się z Indiami. Jednak to nie w Indiach, a w Tybecie, położony jest najmniejszy z ośmiotysięczników, czyli właśnie Sziszapangma. Szczyt tej góry, mieści się na wysokości 8013 metrów n. p. m. Choć jej wysokość jest sporna, ponieważ niektórzy badacze uważają, że Sziszapangma sięga aż 8046 metrów n. p. m. Sziszapangma to najniższy z ośmiotysięczników, dlatego bardzo rzadko jest celem wypraw himalaistów. Z tego też powodu, szczyt tej góry, został zdobyty dopiero w 1964 roku przez Chińczyków. Warto w tym miejscu wspomnieć, że pierwszego wejścia zimą, dokonali Polacy w 2005 roku. Przed nimi, szczyt ten zdobywało wielu Polaków, a jako pierwsza zdobyła go w 1987 roku Wanda Rutkiewicz wraz z Ryszardem Wareckim. W tym samym roku szczyt ten zdobyli również Jerzy Kukuczka i Artur Hajzer. Sziszapangma choć najniższa ze wszystkich ośmiotysięczników, również tych znajdujących się w Karakorum, pochłonęła wiele istnień. Do 2000 roku odnotowano 167 wejść z czego 24 osoby już nigdy nie opuściło Sziszapangmy.

Oto lista najbardziej znanych wypraw na ten szczyt:
  1. 1980 7 maja, "Trasa Północna" (drugie wejście) Michl Dacher, Wolfgang Schaffert, Günter Sturm i Fritz Zintl
  2. 1980 12 maja, Sigi Hupfauer i Manfred Sturm - weszli jako część niemieckiej ekspedycji
  3. 1980 13 października, "Northern Route" (wejście trzecie) przez Ewalda Putz i Egona Obojes, w ramach austriackiej wyprawy
  4. 1981 30 kwietnia, "Northern Route" (czwarte wejście) przez Junko Tabei i Rinzing Phinzo i Gyalbu Jiabu, w ramach wyprawy dla japońskich kobiet
  5. 1981 28 maja, "Trasa Północna" (piąte wejście) przez Reinholda Messnera i Friedl Mutschlechner, w ramach austriackiej wyprawy
  6. 1982 28 maja, "Route brytyjski" twarzą na południe (styl alpejski), FA Doug Scott, Alex MacIntyre i Roger Baxter-Jones (wszyscy z Wielkiej Brytanii). Trasa następuje po prawej na południowo-zachodniej części szczytu
  7. 1987 18 lipca, Elsa Avila, Carlos Carsolio stają się pierwszymi Meksykanami na szczycie Shishapangma. Dla Ávila, to jego pierwszy ośmiotysięcznik, zaś dla Carsolio drugi, wejście poprzez północną twarz / grzbiet do centralnego szczytu, następnie wzdłuż Arete do głównego szczytu, z Wandą Rutkiewicz i Ramiro Navarrete, i Ryszardem Wareckim
  8. 1987 18 września, na zachodni grzbiet, FA Jerzy Kukuczka i Artur Hajzer - oboje z Polski). Kukuczka zjechała dodatkowo na nartach w dół z okolic szczytu
  9. 1987 19 września, centralny couloir, North Face, FA Alan Hinkes (UK) i Steve Untch (USA)
  10. 1989 Central wejście twarzą na południe, alpiniści Andrej Stemfelj i Pavle Kozjek
  11. 1990 Lewą częścią (lewy żleb), na południowy zachód, Wojciech Kurtyka (Polska), Erhard Loretan (Szwajcaria) i Jean Troillet (Szwajcaria)
  12. 1993 Daleki-prawy żleb, na południowy zachód, wejście samodzielne przez Krzysztofa Wielickiego (Polska)
  13. 2002 5 maja, "koreańska trasa" na południowo-zachodniej części, Park Hun i Kang Yeon Ryoung (obie Korea Południowa)
  14. 2002 26 października: Tomaž Humar (Słowenia), Maxut Zhumauev, Denis Urubko, Aleksiej Raspopov i Wasilij Pivtsov dotarli do szczytu. Tomaž Humar wspiął się jedynie na ostatnie 200 m wejścia i zejścia
  15. 2004 11 grudnia, Jean-Christophe Lafaille (Francja) wywołuje kontrowersje, kiedy wspina się wzdłuż "brytyjskiej trasy" na południowo-zachodniej części samodzielnie, a do tego wykonuje wspinaczkę zimową. Ponieważ nie była to zima kalendarzowa, zmienia on swoje roszczenie do wspinaczki "w warunkach zimowych".
  16. 2005 15 stycznia, pierwsze wejście zimą (kalendarzową): Piotr Morawski (Polska) i Simone Moro (Włochy)
  17. 2011 16-17 kwietnia, Ueli Steck (Szwajcaria), wejścia samodzielne południowo-zachodnią częścią w 10,5 godziny, pozostawiając obóz bazowy na wysokości 5306 m, powrót do obozu 20 godzin później